Szczud\u0142ak (zwyczajny) to \u015bredniej wielko\u015bci ptak brodz\u0105cy, kt\u00f3ry nale\u017cy do rodziny szczud\u0142onog\u00f3w (Recurvirostridae). Jego zasi\u0119g wyst\u0119powania obejmuje niemal wszystkie kontynenty, z wyj\u0105tkiem Antarktydy. Dzi\u0119ki swojej adaptacyjno\u015bci i umiej\u0119tno\u015bci przystosowywania si\u0119 do r\u00f3\u017cnych siedlisk, szczud\u0142ak sta\u0142 si\u0119 jednym z bardziej rozpoznawalnych ptak\u00f3w wodnych. Gatunek ten nie jest zagro\u017cony wygini\u0119ciem, co czyni go interesuj\u0105cym obiektem bada\u0144 ornitologicznych oraz pasjonat\u00f3w przyrody.<\/p>\n
Szczud\u0142ak zwyczajny, oznaczany \u0142aci\u0144sk\u0105 nazw\u0105 Himantopus himantopus, zosta\u0142 opisany przez Karola Linneusza w 1758 roku. Wyr\u00f3\u017cnia si\u0119 kilka podgatunk\u00f3w, kt\u00f3re r\u00f3\u017cni\u0105 si\u0119 mi\u0119dzy sob\u0105 zasi\u0119giem wyst\u0119powania oraz pewnymi cechami morfologicznymi.<\/p>\n
Najbardziej znanym podgatunkiem jest Himantopus himantopus himantopus, kt\u00f3ry wyst\u0119puje od po\u0142udniowo-zachodniej Francji przez P\u00f3\u0142wysep Iberyjski po Afryk\u0119 Po\u0142udniow\u0105 oraz Madagaskar. Wschodnia granica jego wyst\u0119powania si\u0119ga Chin, Tajwanu oraz Indii. Cz\u0119\u015b\u0107 populacji migruje nad Morze \u015ar\u00f3dziemne oraz do Azji Po\u0142udniowej i Po\u0142udniowo-Wschodniej.<\/p>\n
Kolejnym podgatunkiem jest Himantopus himantopus leucocephalus, kt\u00f3ry zamieszkuje po\u0142udniow\u0105 Sumatrami i Jaw\u0119, a jego zasi\u0119g rozci\u0105ga si\u0119 a\u017c po Now\u0105 Zelandi\u0119. Szczud\u0142ak bia\u0142obrewy (Himantopus himantopus mexicanus) mo\u017cna spotka\u0107 w Ameryce P\u00f3\u0142nocnej i \u015arodkowej, natomiast szczud\u0142ak obro\u017cny (Himantopus himantopus melanurus) jest charakterystyczny dla Chile i wschodnio-\u015brodkowego Peru.<\/p>\n
W Polsce szczud\u0142ak pojawia si\u0119 regularnie, aczkolwiek jego l\u0119gi s\u0105 sporadyczne. Warto zaznaczy\u0107, \u017ce liczba stwierdze\u0144 wzros\u0142a w ostatnich latach, co sk\u0142oni\u0142o Komisj\u0119 Faunistyczn\u0105 do usuni\u0119cia go z listy ptak\u00f3w podlegaj\u0105cych weryfikacji.<\/p>\n
Szczud\u0142ak to ptak o d\u0142ugo\u015bci cia\u0142a wynosz\u0105cej od 35 do 40 cm oraz rozpi\u0119to\u015bci skrzyde\u0142 od 67 do 83 cm. Jego masa cia\u0142a waha si\u0119 od 112 do 223 g. Wygl\u0105d tego ptaka charakteryzuje si\u0119 d\u0142ugimi nogami, kt\u00f3re mog\u0105 si\u0119ga\u0107 nawet 20 cm poza ogon, co sprawia, \u017ce wydaje si\u0119 on wi\u0119kszy ni\u017c w rzeczywisto\u015bci.<\/p>\n
W szacie godowej samiec ma czarny grzbiet z zielonkawym po\u0142yskiem oraz bia\u0142e brzuch i kuper. Jego dzi\u00f3b jest d\u0142ugi i czarny, a nogi czerwonor\u00f3\u017cowe. Samica jest podobna do samca, jednak jej ubarwienie jest br\u0105zowoczarne. M\u0142ode osobniki maj\u0105 szarobr\u0105zowy wierzch cia\u0142a oraz bia\u0142y sp\u00f3d. U niekt\u00f3rych podgatunk\u00f3w mo\u017cna zaobserwowa\u0107 silniejszy dymorfizm p\u0142ciowy.<\/p>\n
Szczud\u0142aki preferuj\u0105 otwarte brzegi jezior oraz pola ry\u017cowe. Najcz\u0119\u015bciej mo\u017cna je spotka\u0107 na p\u0142ytkich wodach, gdzie przebywaj\u0105 w\u015br\u00f3d niewysokiej ro\u015blinno\u015bci. Zajmuj\u0105 tereny bogate w faun\u0119 wodn\u0105, co sprzyja ich \u017cerowaniu na owadach l\u0105dowych i wodnych, skorupiakach oraz ma\u0142ych rybach.<\/p>\n
Ich dieta jest zr\u00f3\u017cnicowana i obejmuje tak\u017ce robaki, paj\u0119czaki oraz mi\u0119czaki. \u017beruj\u0105 na p\u0142yciznach, cz\u0119sto zanurzaj\u0105c brzuch w wodzie podczas poszukiwania pokarmu.<\/p>\n
Okres godowy szczud\u0142aka przypada na miesi\u0105ce marzec i kwiecie\u0144. W tym czasie samce przejawiaj\u0105 charakterystyczne zachowania terytorialne, takie jak g\u0142o\u015bne krzyki czy intensywne machanie skrzyd\u0142ami. Gniazdo budowane jest w suchych miejscach na ziemi lub na ma\u0142ych wysepkach otoczonych wod\u0105. Zwykle tworz\u0105 kolonie licz\u0105ce kilkadziesi\u0105t par.<\/p>\n
Szczud\u0142aki sk\u0142adaj\u0105 zwykle cztery jaja o jasnobrunatnym kolorze z ciemnymi plamkami. Jaja s\u0105 wysiadywane przez oba rodzic\u00f3w przez okres od 22 do 26 dni. Piskl\u0119ta szybko staj\u0105 si\u0119 samodzielne \u2013 ju\u017c po kilku dniach potrafi\u0105 p\u0142ywa\u0107 i \u017cerowa\u0107 samodzielnie.<\/p>\n
Rodzice troskliwie opiekuj\u0105 si\u0119 swoimi m\u0142odymi i potrafi\u0105 je broni\u0107 przed zagro\u017ceniem poprzez wydawanie przera\u017aliwych d\u017awi\u0119k\u00f3w lub udawanie rannego ptaka.<\/p>\n
IUCN klasyfikuje szczud\u0142aka jako gatunek najmniejszej troski (Least Concern), co oznacza, \u017ce jego populacja nie jest zagro\u017cona wygini\u0119ciem. Szacuje si\u0119, \u017ce liczebno\u015b\u0107 \u015bwiatowej populacji wynosi od 450 do 780 tysi\u0119cy osobnik\u00f3w. W Europie liczba ta utrzymuje si\u0119 na stabilnym poziomie.<\/p>\n
W Polsce szczud\u0142ak obj\u0119ty jest \u015bcis\u0142\u0105 ochron\u0105 gatunkow\u0105, co pokazuje znaczenie tego ptaka w zachowaniu bior\u00f3\u017cnorodno\u015bci naszego kraju.<\/p>\n
Szczud\u0142ak (zwyczajny) to fascynuj\u0105cy ptak wodny o r\u00f3\u017cnorodnym zasi\u0119gu wyst\u0119powania i interesuj\u0105cych zachowaniach l\u0119gowych. Jego adaptacyjno\u015b\u0107 sprawia, \u017ce potrafi przetrwa\u0107 w r\u00f3\u017cnych warunkach \u015brodowiskowych na ca\u0142ym \u015bwiecie. Obserwacje tego gatunku dostarczaj\u0105 wielu cennych informacji zar\u00f3wno dla ornitolog\u00f3w, jak i dla mi\u0142o\u015bnik\u00f3w przyrody. Ochrona szczud\u0142aka jako<\/p>\n
Artyku\u0142 sporz\u0105dzony na podstawie: Wikipedia (PL)<\/a>.<\/em><\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"