Eugeniusz Konopacki, ps. Trzaska, Gustaw, urodzi\u0142 si\u0119 11 stycznia 1906 roku w maj\u0105tku Werba w powiecie w\u0142odzimierskim, w wojew\u00f3dztwie wo\u0142y\u0144skim. By\u0142 nie tylko \u017co\u0142nierzem Armii Krajowej i artylerzyst\u0105, ale tak\u017ce harcmistrzem, kt\u00f3ry odegra\u0142 istotn\u0105 rol\u0119 w polskim ruchu oporu podczas II wojny \u015bwiatowej. Jego \u017cycie by\u0142o pe\u0142ne wyzwa\u0144 i po\u015bwi\u0119ce\u0144, a jego dzia\u0142alno\u015b\u0107 w czasie okupacji zas\u0142uguje na szczeg\u00f3lne uznanie. Zmar\u0142 22 pa\u017adziernika 1954 roku w Warszawie, pozostawiaj\u0105c po sobie trwa\u0142y \u015blad w historii Polski.<\/p>\n
Po uko\u0144czeniu szko\u0142y \u015bredniej w Kowlu, Eugeniusz Konopacki rozpocz\u0105\u0142 studia na Wydziale Rolnym Szko\u0142y G\u0142\u00f3wnej Gospodarstwa Wiejskiego. Nast\u0119pnie kontynuowa\u0142 nauk\u0119 na Wydziale Prawa Uniwersytetu Warszawskiego. Niestety, z powodu trudno\u015bci finansowych nie uko\u0144czy\u0142 studi\u00f3w i zamiast tego podj\u0105\u0142 prac\u0119 w Stowarzyszeniu Kupc\u00f3w Polskich. Te wczesne lata kszta\u0142towa\u0142y jego charakter i przygotowa\u0142y go do przysz\u0142ych wyzwa\u0144, zar\u00f3wno cywilnych, jak i wojskowych.<\/p>\n
W latach 1930\u201331 Eugeniusz przeszed\u0142 przeszkolenie w Szkole Podchor\u0105\u017cych Rezerwy Artylerii we W\u0142odzimierzu Wo\u0142y\u0144skim, gdzie uko\u0144czy\u0142 nauk\u0119 jako tytularny kapral podchor\u0105\u017cy rezerwy artylerii. Po zako\u0144czeniu szkolenia zosta\u0142 przydzielony do 27 pu\u0142ku artylerii lekkiej, a w 1935 roku uzyska\u0142 stopie\u0144 podporucznika. Jego kariera wojskowa nabra\u0142a tempa podczas kampanii wrze\u015bniowej 1939 roku, kiedy to walczy\u0142 jako oficer ogniowy w 1. baterii 28 pu\u0142ku artylerii lekkiej.<\/p>\n
W trudnych warunkach pierwszych dni wrze\u015bnia Konopacki dowodzi\u0142 swoj\u0105 bateri\u0105 w obronie Modlina oraz uczestniczy\u0142 w bitwach pod Wieluniem i nad Widawk\u0105. Jego odwaga i determinacja zosta\u0142y docenione, gdy\u017c za obron\u0119 Fortu nr 2 otrzyma\u0142 Srebrny Krzy\u017c Orderu Virtuti Militari \u2013 jedno z najwy\u017cszych odznacze\u0144 wojskowych w Polsce.<\/p>\n
Po kapitulacji twierdzy Modlin Eugeniusz Konopacki znalaz\u0142 si\u0119 w niewoli niemieckiej. Jednak\u017ce jego wojskowy duch nie pozwoli\u0142 mu na pasywne czekanie na lepsze czasy. Zosta\u0142 zwolniony z obozu i wr\u00f3ci\u0142 do Warszawy, gdzie szybko nawi\u0105za\u0142 kontakt z innymi dzia\u0142aczami ruchu oporu. Ju\u017c pod koniec pa\u017adziernika 1939 roku aktywnie uczestniczy\u0142 w zbrojnym podziemiu, co mia\u0142o kluczowe znaczenie dla jego p\u00f3\u017aniejszej kariery wojskowej.<\/p>\n
W czasie II wojny \u015bwiatowej pe\u0142ni\u0142 funkcj\u0119 komendanta Szko\u0142y Podchor\u0105\u017cych Rezerwy Piechoty \u201eAgricola\u201d od 1943 roku. Jego zaanga\u017cowanie w edukacj\u0119 m\u0142odych ludzi oraz organizacj\u0119 siatki konspiracyjnej przyczyni\u0142o si\u0119 do formowania kolejnych pokole\u0144 \u017co\u0142nierzy Armii Krajowej.<\/p>\n
Eugeniusz Konopacki by\u0142 uczestnikiem powstania warszawskiego, gdzie dowodzi\u0142 harcerskim batalionem \u201eWigry\u201d. Walczy\u0142 dzielnie od samego pocz\u0105tku powstania, a jego umiej\u0119tno\u015bci przyw\u00f3dcze oraz do\u015bwiadczenie by\u0142y nieocenione dla m\u0142odych harcerzy walcz\u0105cych o wolno\u015b\u0107 stolicy. Niestety, podczas walk zosta\u0142 ranny, co zmusi\u0142o go do przej\u015bcia do niewoli niemieckiej po upadku powstania.<\/p>\n
Po wojnie przetrzymywany by\u0142 w kilku oflagach a\u017c do maja 1945 roku, a nast\u0119pnie trafi\u0142 do Wojsk Polskich we W\u0142oszech oraz Wielkiej Brytanii. Jego \u017cyciorys zamkn\u0105\u0142 si\u0119 po powrocie do Polski w 1948 roku. Po zako\u0144czeniu kariery wojskowej Eugeniusz Konopacki sp\u0119dzi\u0142 reszt\u0119 \u017cycia w Warszawie, gdzie zmar\u0142 22 pa\u017adziernika 1954 roku. Zosta\u0142 pochowany na cmentarzu Pow\u0105zkowskim.<\/p>\n
Odpowiedzi\u0105 na zas\u0142ugi Eugeniusza Konopackiego jest szereg dzia\u0142a\u0144 maj\u0105cych na celu upami\u0119tnienie jego dzia\u0142alno\u015bci. W 1995 roku na budynku przy ul. Podwale 23 ods\u0142oni\u0119to tablic\u0119 pami\u0105tkow\u0105 ku czci jego pami\u0119ci. Ponadto, decyzj\u0105 Ministra Obrony Narodowej z dnia 30 czerwca 2020 roku kpt. Eugeniusz Konopacki zosta\u0142 patronem Centrum Szkolenia Wojsk Obrony Terytorialnej w Toruniu.<\/p>\n
W \u017borach dzia\u0142a tak\u017ce 27 Obronna Dru\u017cyna Starszoharcerska \u201eWigry\u201d, kt\u00f3ra od 2021 roku nosi imi\u0119 Eugeniusza Konopackiego. To symboliczne gesty, kt\u00f3re przypominaj\u0105 o jego heroicznych czynach oraz wk\u0142adzie w walk\u0119 o wolno\u015b\u0107 Polski.<\/p>\n
Eugeniusz Konopacki to posta\u0107 niezwykle wa\u017cna dla polskiej historii XX wieku. Jego \u017cycie by\u0142o przyk\u0142adem odwagi, determinacji oraz po\u015bwi\u0119cenia dla ojczyzny. Jako \u017co\u0142nierz Armii Krajowej oraz harcmistrz mia\u0142 ogromny wp\u0142yw na m\u0142ode pokolenia Polak\u00f3w walcz\u0105cych o wolno\u015b\u0107 i niepodleg\u0142o\u015b\u0107. Upami\u0119tnienie jego osi\u0105gni\u0119\u0107 jest nie tylko ho\u0142dem dla niego samego, ale r\u00f3wnie\u017c lekcj\u0105 historii dla przysz\u0142ych pokole\u0144.<\/p>\n
Artyku\u0142 sporz\u0105dzony na podstawie: Wikipedia (PL)<\/a>.<\/em><\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"