Siergiej Taboricki – Życie i Działalność
Siergiej Władimirowicz Taboricki, rosyjski nacjonalista i monarchista, urodził się 31 lipca 1897 roku w Petersburgu. Jego życie naznaczone było kontrowersyjnymi wydarzeniami politycznymi oraz osobistymi wyborami, które doprowadziły go do współpracy z nazistowskimi władzami w Niemczech. Taboricki jest najbardziej znany ze swojego udziału w zamachu na Władimira Nabokowa, co miało znaczący wpływ na jego późniejsze życie oraz karierę. Zmarł 16 października 1980 roku w Limburg an der Lahn. W artykule przyjrzymy się jego życiu, działalności emigracyjnej oraz współpracy z III Rzeszą.
Wczesne Lata
Siergiej Taboricki był synem Anny Władimirownej, żydowskiej krawcowej, i Siergieja Aleksandrowicza Zapiewałowa, który opuścił rodzinę w 1901 roku. Taboricki oraz jego młodszy brat Nikołaj byli wychowywani w wierze prawosławnej przez matkę, która poślubiła szlachcica Marasanowa. Pomimo trudnych warunków rodzinnych, Taboricki dążył do uznania swojej tożsamości narodowej i religijnej. Po śmierci matki w 1914 roku bracia próbowali uzyskać status „rosyjskiej twarzy prawosławnej”, jednak ich starania okazały się bezskuteczne. W 1915 roku Siergiej ukończył Realschule Gurewicza.
Po wybuchu I wojny światowej Taboricki twierdził, że walczył pod dowództwem Michała Romanowa, lecz brak jest dokumentów potwierdzających te informacje. W latach 1915-1919 przebywał na Ukrainie, a następnie emigrował do Niemiec. Tam poznał Piotra Nikiforowicza Popowa, z którym utrzymywał kontakt na wygnaniu.
Emigracja i Działalność Redakcyjna
Taboricki osiedlił się najpierw w Berlinie, a następnie w Meklemburgu oraz Monachium. W tym okresie prowadził działalność redakcyjną w rosyjskim czasopiśmie „Łucz”, gdzie publikował swoje wiersze. Jego aktywność była związana z krytyką bolszewizmu oraz propagowaniem idei monarchistycznych. Niechęć do Związku Radzieckiego skłoniła go do odmowy przyjmowania zleceń od rządu bolszewickiego.
W 1921 roku doszło do incydentu, który wpisał się w jego biografię jako jeden z wielu kontrowersyjnych momentów; Taboricki zaatakował byłego polityka Dumy Państwowej Aleksandra Guczkowa, co skutkowało jego aresztowaniem i kilkudniowym pobytem w więzieniu.
Zamach na Władimira Nabokowa
Jednym z najważniejszych i zarazem najciemniejszych rozdziałów życia Taborickiego była współpraca z Piotrem Szabielskim-Borkiem w przygotowaniach do zamachu na Pawła Milukowa. W dniu zamachu, podczas wykładu Milukowa, Taboricki otworzył ogień do tego prominentnego polityka rosyjskiego. Niestety, pociski trafiły nie tylko Milukowa, ale również przypadkowo raniły inne osoby obecne na sali.
Nabokow został trafiony i zmarł natychmiastowo na miejscu. Po zamachu Taboricki próbował uciec, jednak został zatrzymany przez tłum wzburzonych obywateli po tym, jak jedna z kobiet wskazała go jako zabójcę. Proces sądowy odbył się w dniach 3-7 lipca 1922 roku i zakończył się skazaniem go na 14 lat ciężkich robót za współudział w morderstwie Nabokowa. Wiosną 1927 roku został jednak zwolniony na mocy amnestii.
Aktywność podczas Rządów Nazistów
W 1936 roku Taboricki zaczął współpracować z nazistowskimi władzami jako zastępca Generała Wasilija Biskupskiego w Biurze ds. Uchodźców Rosyjskich. Jego obowiązki obejmowały prowadzenie archiwum rosyjskiej emigracji oraz monitorowanie jej nastrojów politycznych. Po wybuchu II wojny światowej Taboricki kierował rekrutacją tłumaczy dla Wehrmachtu spośród rosyjskich uchodźców.
Współpraca z Gestapo pozwoliła mu zdobyć pewną pozycję w niemieckiej hierarchii, a jego praca była traktowana jako kluczowa dla nazistowskich planów związanych z Rosjanami. Ożenił się z Elisabeth von Knorre i uzyskał obywatelstwo niemieckie w 1938 roku oraz przystąpił do NSDAP w 1942 roku. Przez cały ten czas ukrywał swoje żydowskie pochodzenie matki i tworzył fikcyjną historię swojego pochodzenia.
Ostatnie Lata i Dziedzictwo
Pod koniec II wojny światowej Taboricki uciekł z Berlina i osiedlił się w Limburg an der Lahn, gdzie kontynuował działalność literacką publikując artykuły w brazylijskim monarchistycznym czasopiśmie „Władimirskij Wiestnik”. Jego życie było pełne sprzeczności: z jednej strony był osobą zaangażowaną w działania mające na celu przywrócenie monarchii rosyjskiej; z drugiej – współpracował z reżimem odpowiedzialnym za liczne zbrodnie przeciwko ludzkości.
Zakończenie
Siergiej Taboricki to postać kontrowersyjna, której życie odzwierciedla skomplikowane losy rosyjskiej emigracji oraz dynamikę polityczną XX wieku. Jego działania zarówno przed, jak i po zamachu na Nabokowa pokazują zmieniające się nastroje polityczne oraz moralne dylematy związane z emigracją rosyjską w Europie. Zmarły w 1980 roku pozostaje symbolem trudnej historii Białych Rosjan oraz ich relacji z reżimami totalitarnymi.
Artykuł sporządzony na podstawie: Wikipedia (PL).